گاهی آرزومند آنیم به کسی که بسیار دوستش داریم، کمک کنیم،
اما کاری از دستمان برنمی آید. شرایط به ما اجازه نمی دهد
به او نزدیک شویم. شاید هم آن شخص روحش را
به هر حرکت محبت آمیز و حمایت بسته باشد.
گاهی آرزومند آنیم به کسی که بسیار دوستش داریم، کمک کنیم،
اما کاری از دستمان برنمی آید. شرایط به ما اجازه نمی دهد
به او نزدیک شویم. شاید هم آن شخص روحش را
به هر حرکت محبت آمیز و حمایت بسته باشد.
و بعد برای ما فقط عشق می ماند. در این شرایط، وقتی کار دیگری
از دستمان برنمی آید، هنوز می توانیم عشق بورزیم، بدون انتظار
اگر این کار را بکنیم، نیروی عشق تمام جهان پیرامون ما را عوض
خواهدکرد. هرگاه این نیرو ظاهر شود، همواره به نتیجه می رسد.
هنری دروموند می گوید: زمان انسان را دگرگون نمی کند.
اراده انسان را دگرگون نمی کند. عشق دگرگون می کند.»
در روزنامه درباره ی دختر کوچکی نوشته شده بود که به شکلی
بی رحمانه به دست والدینش کتک خورده بود. تمام بدنش
از کار افتاد و حتی نمی توانست دیگر حرف بزند.
دختر بعد از اینکه در بیمارستان بستری شد،
تحت مراقبت پرستاری قرار گرفت که هر روز به او می گفت:
«دوستت دارم» هرچند پزشک ها مطمئن بودند که این دختر
نمی تواند بشنود و تمام تلاش های او بی حاصل است،
پرستار همچنان می گفت: «فراموش نکن، دوستت دارم».
سه هفته بعد کودک قدرت حرکتش را دوباره به دست آورد.
چهار هفته بعد باز می توانست صحبت کند و لبخند بزند.
نکته این است: فراموش نکنیم، عشق درمان می کند.
[ جمعه 22 دی 1391 ] [ 21:25 ] [ daftare-eshgh ]
[ ارسال نظر(7) ]