بمان تا به تو بگویم چقدر دلم برای نگاه آبی ات تنگ شده است.
نگاهی که فردایی بی انتها را می خواهم در آن پیدا کنم.
می خواهم بر موج های آرام نگاهت سوار قایق آرزو شوم،
آنجا که لنگرگاهش کلبه ی کوچک من و توست.
آنجا که چراغش دو ستاره ی پر فروغ چشم توست.
آنجا که دریای نقره ای اشک هایم به انتهای مسیرش می رسد.
همیشه دل معصومم را ساکت می کنم تا تو بیایی
حالا که آمـده ای ، کمـی بیشتر بمـان.

[ پنجشنبه 21 دی 1391 ] [ 23:16 ] [ daftare-eshgh ]
[ ارسال نظر(11) ]



ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید