شیدای عشــــــــــــــــــق
آمد و رفت...
نازنين آمد و دستي به دل مـا زد و رفـــت .
پـرده ي خلـوت ايـن غمكــــده بالا زد و رفـــــت .
كنـــــج تنهــــــايي مـا را بـه خيــالي خـــوش كــــرد
خـــواب خــورشيــــــد به چشـــم شــب يلدا زد و رفـــت.
درد بــي عشـــــــــقي مــــا ديــــــد و دريغــــــش آمـــــد
آتــــــش شــــــوق دريـــــن جـــان شـكيبـــــا زد و رفـــــت.
خـرمـــــن سـوختـــه ي مـا بــــه چـــه كـــارش مي خـــــورد
كــه چـــــو بـــرق آمــد و در خشــك و تـر مـا زد و رفــــت.
رفـت و از گـريــه ي توفـــاني ام انديشــــــــه نكــــــرد.
چه دلـي داشـت خدايـا كه به دريـــا زد و رفــــــــت .
بـود آيـا كه ز ديوانــــــه ي خــود يـاد كنــــد ؟
آن كه زنجير به پاي دل شيدا زد و رفـــت .
[ دوشنبه 17 بهمن 1390 ] [ 09:59 ] [ daftare-eshgh ]
[ ارسال نظر(3) ]